اختصاصی- در حالی گام به هفته بیست و یکم نهادیم که تیم سپیدرود رشت برای نزدیک شدن به رده اول […]

اختصاصی- در حالی گام به هفته بیست و یکم نهادیم که تیم سپیدرود رشت برای نزدیک شدن به رده اول نیازمند شکست دادن صدرنشین جدول رقابتهای لیگ یعنی ملوان بود هرچند که حتی با کسب پیروزی توسط سپیدرود هم جایگاه ملوان به خطر نمی افتاد و همین امر باعث آرامشی نسبی در اردوی ملوانیان شده بود و در مقابل ، تیم سپیدرود متحمل فشار روحی مضاعفی بود اما گویا این فشار مضاعف روانی بیش از آنکه روی تیم سپیدرود تاثیر گذاشته باشد روی هواداران این تیم وارد آمده بود چراکه رفتاری از ایشان سر زد که نه تنها غیر اخلاقی بلکه بعضاً غیر انسانی شمرده میشد .

از لحظه ورود به استادیوم عضدی و نحوه ورودمان به داخل استادیوم و امتناع مسئولین از باز کردن درب متوجه شدیم که خیلی ها شمشیر را برایمان از رو بسته اند و پس از ورود به استادیوم و مواجهه با سیل فحاشی ، سنگ پراکنی ، پرتاب صندلی و … در حضور ماموران مسئول حفظ نظم استادیوم مطمئن شدیم که اینجا تنها چیزی که قرار نیست رعایت شود نظم است ! انصافاً نسبت به آخرین باری که پای به این استادیوم گذاشته بودم پیشرفتهای زیادی را مشاهده نمودم چرا که در ادوار گذشته صرفاً فحاشی گسترده و هماهنگ را شاهد بودیم اما این بار آیتم های پرتابی و البته بی تفاوتی مسئولین نسبت به کلیه تخلفات را نیز تجربه کردیم که در نوع خود بسیار جالب بودند !! شاید به زعم دوستان مرکز استانی ایراد از باشگاه ملوان بود که با مخالفت برابر تقاضای عجیب و البته خلاف مقررات هیات فوتبال و شورای تامین مبنی بر جابجا شدن نیمکت دو تیم ( و البته تسلط کامل کادر فنی همیشه معترض تیم سپیدرود به داور کنار ) راه را برای یک پیروزی آسان تیم محبوبشان هموار ننمود تا این دلشکستگی را با بی تفاوتی نسبت به امنیت هواداران ملوان تلافی نمایند . هر چند که در نهایت با حمله و درگیری هواداران سپیدرود با نیروی انتظامی نیز مشخص شد عاقبت اینگونه مدارا کردنها به اینجا خواهد کشید . آرزویی برای محرومیت این تیم و هوادارانش نداریم اما انصافاً اگر قرار باشد از کنار اینگونه اعمال و رفتار بدون هیچگونه برخورد و تنبیهی گذر شود دیگر در هیچ استادیومی سنگ روی سنگ بند نشده و هیچگاه حفط امنیت در هیچ کجا میسر نخواهد شد . به هر حال تمام سرشکستن ها ، توهین ها ، دشنام ها ، سنگ اندازی ها ، حمله به اتوبوس و شیشه شکستن ها در گذر زمان فراموش خواهند شد و چند سال بعد شاید کسی یادی از این اتفاقات شرم آور ننماید اما آنچه که بر جای مانده و خواهد ماند ذکر این نکته است که دو دهه از آخرین باخت ملوان در رشت میگذرد و همچنان شکست ناپذیری تیم اول استان پس از طی بیش از بیست سال پایدار و پاینده بوده و خواهد بود !
در پایان مطلب تشکر و سپاس فراوانی داریم از همه هوادارانی که علیرغم پیش بینی های موجود از جو اسف بار استادیوم عضدی باز هم تیم محبوب خود را تنها نگذاشته و یکصدا به تشویق و تهییج تیم محبوبشان پرداختند . تشکر و سپاس فراوانی داریم از مجموعه مدیریت باشگاه که ضمن مخالفت با خواسته غیر منطقی هیات فوتبال استان مبنی بر جابجایی نیمکتها به بهانه حفظ امنیت و علیرغم فشارهای موجود زیر بار این خواسته غیر منطقی نرفته و امتیازی به تیم حریف ندادند . تشکر و سپاس فراوانی داریم از بازیکنان غیور و متعصب این تیم که در میان بارانی از فحاشی ها باز هم فوتبال زیبایی را به نمایش گذاشتند و در آخر تشکر و سپاس ویژه ای داریم از مجموعه کادر فنی محترم علی الخصوص سرمربی محترم آن  که ضمن کسب نتایج قابل قبول و صدرنشینی در لیگ ، جو خوبی را در تیم حاکم نموده و تیمی یکدست و یکدل را روانه مسابقات نموده اند . انصافاً پس از به ثمر رسیدن هر گل ، شادی بازیکنان نیمکت نشین ملوان از شادی بازیکنان داخل زمین اگر بیشتر نباشد قطعاً کمتر هم نیست و این یعنی تیمی داریم که از صدر تا به ذیل آن برای هدفی واحد میجنگند و بوجود آوردن چنین جوی توسط سرمربی محترم و کادر فنی را شاید بتوان یکی از دلایل اصلی صدرنشینی ملوان تا بدینجای کار تلقی نمود . به داشتن چنین تیمی ، چنین جوانانی ، چنین هوادارانی و چنین کادری افتخار میکنیم و امیدواریم در پایان فصل با یک صعود شیرین  تمامی روزهای سخت فصل را فراموش کرده و جشن قهرمانی را در شهر زیبایمان برپا نماییم . به امید آن روز …

 

رضا مظلوم
ملوان کلاب.نت – www.MalavanClub.Net