کمتر از یک هفته به آغاز لیگ دسته اول فوتبال کشور باقی مانده است و ملوان که به هزاران دلیل […]

کمتر از یک هفته به آغاز لیگ دسته اول فوتبال کشور باقی مانده است و ملوان که به هزاران دلیل تمرینات اولیه خود را دیر آغاز کرده بود هنوز ترکیب و چهره کامل خود را نشناخته است . قطعاً این دیرکرد در آماده سازی باعث بروز مشکلاتی برای ملوان خواهد شد اما امیدواریم خیلی زود به فرم ایده آل رسیده و خود را بعنوان مدعی شماره یک صعود به لیگ برتر تثبیت نماییم .
در ابتدای این نوشته لازم میدانیم از کاپیتانهای ملوان یعنی پژمان نوری و مازیار زارع به خاطر همه زحماتی که در این تیم کشیدند اظهار تشکر نموده و برای ایشان آرزوی موفقیت نماییم . علاقه وافر شما برای حضور در ملوان و انتظار تا آخرین دقایق برای پیوستن به این تیم و پشت کردن به پیشنهاداتی که همه از آن خبر داریم چیزی نیست که از یاد ما برود . ضمن اینکه به نظر میرسید حضور این دو هم به لحاظ فنی و هم ذهنی میتوانست کمک حال تیم جوان ما باشد و در بازیهای بزرگ ، برگ برنده ما محسوب شود اما به هر حال میبایست به تصمیمات کادر فنی احترام گذاشته و حق طبیعی آنان را در جذب یا رد بازیکنان محترم شمرد . البته امیدواریم در میانه راه از کمبود بازیکن و نداشتن بازیکنان تاثیرگذار گلایه ای به میان نیاید چراکه دیگر نه فرصتی برای جذب بازیکن خواهیم داشت و نه دیگر بازیکنی داریم که به انتظارمان نشسته باشد !

در هر حال چند روز دیگر وارد آوردگاهی خواهیم شد که برای توفیق در آن نیاز به استفاده از همه داشته های خود خواهیم داشت . آوردگاهی که شاید خیلی اوقات عوامل بیرونی و حاشیه ها نتایج را رقم بزنند . در چنین شرایطی هر امتیازی که از دست میدهیم شاید در انتهای فصل به معنای واقعی کلمه آه و حسرت به همراه داشته باشد و سرنوشت یک تیم و یک لیگ را تغییر دهد پس می بایست از همین ابتدای فصل کمک کنیم تا کار به اما و اگرهایی که اتفاقا در چند سال اخیر یار همیشگی مان بوده دچار نشویم ! به جای اینکه در هفته های پایانی دست یاری به سوی هم دراز کنیم و به دنبال نجات ملوان باشیم همین امروز یاد بگیریم در کنار هم باشیم و ملوان که همه عشق و آرزویمان را بدان گره زده ایم را یاری نماییم . به جای اینکه با اضطراب و استرس هفته های پایان فصل دور یک میز جمع شده تا هر یک به سهم خود گوشه ای از کار را به عهده بگیریم امروز در کنار یکدیگر بمانیم و به معنای واقعی یار دوازدهم باشیم . این تیم بدون یار دوازدهم واقعاً شانس کمتری برای صعود دارد پس با دامن زدن به اختلافات کاری نکنیم که تیممان که عشق مشترکمان است ذره ای گزند و آسیب ببیند . به جای پشت کردن به همدیگر پشت به پشت هم بمانیم و پرچمی که متاسفانه در اثر اهمال و سهل انگاری بر زمین افتاده است را برافراشته کنیم . باور کنید دود جدال های سیاسی و جناجی ، دعواهای این سکو و آن سکو ، سوء تعبیرهای رایج هواداری و حمایت از افراد فقط و فقط به چشم ملوان میرود و ضرر و زیان نهایی را من و شمای هوادار خواهیم دید . به پا خیزیم و یکبار برای همیشه به این جناح بندی ها پایان دهیم تا در پایان فصل جشن صعود بگیریم . اوج گیری دوباره قوهای سپید به دست من و شما میسر خواهد شد همانطور که به دست پدران ما انجام شده بود . برای اعتلای دوباره نام ملوان و ارزنده نگاه داشتن به تاریخ پر افتخارش یک یاعلی میخواهیم . اگر مرد راهید بسم الله ….
رضا مظلوم

ملوان کلاب.نت – www.MalavanClub.Net