۴۸ ساعت از سوت پایان آن دیدار جهنمی گذشت و امروز سعی کردم از خانه بیرون آمده و به روال […]

۴۸ ساعت از سوت پایان آن دیدار جهنمی گذشت و امروز سعی کردم از خانه بیرون آمده و به روال عادی زندگی ام برگردم . بی اغراق میگویم زمانی که از خانه بیرون آمدم نه آفتاب برایم آن درخشش همیشگی را داشت ، نه دریا به همان رنگ دوست داشتنی ام بود و نه انزلی دیگر انزلی سابق بود . گویی گردی از رخوت ، ناامیدی و یاس بر سر این شهر ریخته شده و دیگر حس و حالی برای هیچ کاری نمانده است . باور کنید این حال همه ملوانی ها است و مطلقاً سعی در مبالغه در بیان ناراحتی هیچکداممان ندارم . انگار بخشی از وجود همه ما در مشهد باقی ماند و زمان برایمان در پایان آن نود دقیقه منحوس متوقف شده است . البته که هدف نهایی ما از زندگی چیزی بسیار بسیار فراتر از فوتبال و ملوان است اما دیدن ملوان در این شرایط برای هیچ یک از ما ساده نیست.
۴۸ ساعت از سوت پایان آن دیدار نامیمون گذشت و هنوز کوچکترین نشانی از عذرخواهی و توضیح هیچ کسی دیده نمیشود و کم کم به این نتیجه میرسیم که شاید اصلاً مقصری وجود ندارد و ما بیخود به دنبال پاسخ سوالات خود میگردیم ! شاید هم تقصیر منِ هوادار بوده که کار به اینجا کشیده شده است ! شاید باید از حنجره مان تا فرط پارگی استفاده میکردیم ، شاید باید بنرهای بزرگتری چاپ میکردیم ! شاید باید اصلا خودمان لباس میپوشیدیم و در زمین بازی میکردیم !!! واقعاً بابت همه این قصوری که از جانب ما سر زد باید عذرخواهی کنیم و حلالیت بطلبیم چراکه از ظواهر امر پیداست در این شهر مقصری غیر از ما پیدا نخواهد شد ! واقعاً آیا کسی در این جمع پریشان مدیریتی ملوان جرات این را ندارد که مرد و مردانه به اشتباه و قصور خود اعتراف کند ؟ آیا بخش مدیریت باشگاه حتی در زمان ضعف هم اصرار به همان نگاه از بالا و برخورد سرشار از تبختر داشته باشد و لزومی به پاسخگویی نمیبیند ؟ اگر این از اصول مدیریتی شماست که نه دیگر سخنی باقی میماند و نه میلی به همکلامی با شما را داریم اما اگر معتقدید مردم ولی نعمت هستند یک بار هم که شده از پیله خودساخته ای که بدور خود تنیده اید خارج شده و پاسخگوی سیل اعتراضات برحق مردم باشید . باور کنید این رفتار منفعل شما در مقابل انبوه عصبیت حاصله اصلاً با هیچ متر و معیاری قابل مقایسه نیست و هیچ جای دفاعی ندارد . هرچند از مدیریتی که چندین و چند قدم از هوادارش عقب باشد و بخش قابل توجهی از هیات مدیره اش با نگاهی سیاسی و نه ورزشی به تیم مردمی و محبوب ملوان مینگرد باید هم انتظار چنین رفتاری را داشت . البته که جناب رضاییان در نوشته ای که به نظر میرسید زحمت تهیه اش را دیگری کشیده بود سعی در مبری کردن کلیه مدیران باشگاه داشت اما توقع داریم مدیران مدعی و به ظاهر حرفه ای ! که در راس امور بودند از سایه بیرون آمده و رفتاری در حد مدیریت چنین باشگاهی با چنین قدمتی از خود نشان دهند . به قول آقای اردشیر پورنعمت ، ملوان از فقر عقلانیت رنج میبرد و تفکر مثبتی در این تیم مشاهده نمیشود و طبیعی است تیمی که با چنین شرایطی پای به عرصه میگذارد به چنین فلاکتی بیفتد که هیچ کسی جرات مقابله با هواداران ، این صاحبان واقعی ملوان را نداشته باشد .
۴۸ ساعت از سوت پایان آن دیدار نحس گذشته است و جز آقای بهمن صالح نیا هیچ پیشکسوت و حتی هیچ مسئول شهری بابت این روزهای بد صحبتی ننموده است . واقعاً فقط و فقط یک نفر از برزگان این تیم نگران و معترض به وضعیتش میباشد و بقیه ترجیح میدهند سکوت پیشه کنند تا مبادا به تریج قبای کسی بربخورد ؟ انصافاَ این همه تحقیر به شما برنخورده است ؟ فراموش نکنید همه کسانی که امروز به یاری ملوان نشتابند نزد افکار عمومی قضاوت شده و سکوت و انفعالشان در ذهن هواداران ثبت و ضبط خواهد شد .
کلام آخر اینکه تیم شایسته ملوان را با سوء مدیریت مشهود خود به سقوط کشانیدید و بذر یاس و ناامیدی را در بین عموم هواداران پراکندید . لطفاً پاسخگو باشید و جرات عذرخواهی و قبول قصور داشته باشید و تیم ملوانمان را در لیگ برتر به ما پس دهید . این کمترین کاری است که مدیریت شکست خورده ی امروز ملوان میتواند انجام داده و با قبول مسئولیت اتفاقات و تصمیمات خود اندکی از بار گناه و اشتباه خویش بکاهد وگرنه با زمان خریدن و پنهان شدن پشت این و آن فقط به شعور مخاطبین خود توهین نموده اید .

 

رضا مظلوم

 

ملوان کلاب.نت – www.MalavanClub.Net