انزلی بی قراره…   صدای انزلی بی قراره را می شود از انتهای جاده شنید… حتی عطر بهار نارنج که […]

انزلی بی قراره…

 

صدای انزلی بی قراره را می شود از انتهای جاده شنید… حتی عطر بهار نارنج که تمام شمال را پر کرده برای رساندن فریاد تظلم خواهی تیمی که به شدت دوست داشتنی است جور دیگری شده…

 

ماسه های خط ساحل انزلی در این نسیم دلپذیر بهاری،جوری می رقصند که یک تیم بماند؛ تیمی که سختی های مسیرش در تمام این ۴۰ سال گذشته بر همه فوتبالی های این مملکت ثابت شده است.

 

چه روزهایی که گذشت و برای ماندن ملوان در فوتبال خون دل ها خورده شد،چه شب هایی که در غبار زمان هرگز نگذشت… شب های بی قراری. لحظه های سخت تنهایی.

 

جدایی ها اتفاق افتاد اما همیشگی نبود. یک عشق تمام نشدنی در این شهر مثل آتشی که شعله های ناتمام دارد زبانه می کشد که جدایی را به وصال می رساند .

 

برای ملوان و حفظ ریشه های این تیم باید همه کار کرد؛ همه کار…

 

و برای ملوان و ملوانی ها؛ یکشنبه روزی عجیب و شگفت آور خواهد بود… روزی که پای آبروی ملوان و تمام خاطرات این ۴۰ سالی که گذشت در میان است . روزی که از انزلی چی ها می خواهیم مثل همیشه بی قراری ملوان را در ورزشگاه خسته انزلی فریاد بزنند.

 

یادتان باشد که در همه این سالها شما فریاد زده اید. قربان این حنجره هایی که هیچ وقت خسته نشده اند. عاشق که باشی فریادها مثال نجواهای عاشقانه اند. خستگی نمی شناسد این عاشقی…

 

برای این که ملوان و ریشه هایش بمانند و تا ابد در فوتبال ایران جوانه بزنند باید خوب بود و جنگید. باید ملوانی بود و با تمام وجود مبارزه کرد.

 

روزی که دست از کار و تلاش برداریم آن روز بی گمان لحظه مرگ خواهد بود. پس چه کسی برای حفظ ملوان دست از کوشش بر می دارد؟

 

انزلی برای بی قراری های ملوان حوصله دارد. ملوان را در مهمترین و سرنوشت سازترین بازی این فصل تنها نگذارید

 

 

آرتین زهرابی

ملوان کلاب.نت – www.MalavanClub.Net