۴۴ سال و ۴ سرمربی. این آمار کوتاه جمله ای بود که هواداران ملوان همیشه  در بحث های فوتبالی با […]

۴۴ سال و ۴ سرمربی. این آمار کوتاه جمله ای بود که هواداران ملوان همیشه  در بحث های فوتبالی با هواداران سایر تیم ها به زبان می آوردند و به آن افتخار می کردند. با فرض اینکه در این ۴۴ سال عمر هر سرمربی روی نیمکت ملوان به طور میانگین ۱۰ سال بوده است آن هم در آشفته بازار فوتبال ایران، به حق مایه ی افتخار نیز بود.

 

تا این که سال ۹۲ پای سرمربی پنجم به نیمکت ملوان باز شد. مردی که در ابتدای ورودش ۲ رکورد و در هنگام رفتن سومین رکورد را در باشگاه ملوان شکست. دراگان اسکوچیچ. او اولین مربی غیر بومی و در عین حال اولین مربی خارجی تاریخ باشگاه ملوان بود. مرد کرواتِ صبور و خوش فکری که بهترین نتایج این باشگاه را در تمام ادوار لیگ برتر رقم زد.

اما قصه ی پر غصه ی نیمکت ملوان از ۱۰ مرداد ۹۳ آغاز شد. از آن روز متوسط عمر سرمربیگری در ملوان به حدود ۹۰ روز کاهش یافت. نصرت ایراندوست که البته قبلا نیز سابقه ی حضور در ملوان را داشت ۶۱ روز روی این نیمکت دوام آورد.

استیون مویسیلوویچ دومین مربی خارجی ملوان فقط ۴۲ روز روی آن نشست. فیروز کریمی به مدت ۱۵۶ روز ملوانان را از روی این نیمکت هدایت کرد. امیر قلعه نوعی (که البته فقط در حد اسم سرمربی ملوان بود و هرگز روی این نیمکت ننشست) ۷ روز در ملوان حضور داشت و در آخر نیز حمید استیلی با ۱۸۲ روز حضور، در این زمینه بیشترین رکورد را ثبت کرد.

به همین سادگی (!) جمله “۴۴ سال و ۴ مربی” به “۳ سال و ۶ مربی” تغییر پیدا کرد. حال نیمکت داغ ملوان در آستانه ی پذیرش یک ناخدای دیگر است. باید منتظر ماند و دید دهمین مردی که روی این نیمکت می نشیند چه کسی است و چه مدت می تواند قُل قُل این دیگ جوشان را تحمل کند.

 

ملوان کلاب.نت – www.MalavanClub.Net