وقتی سوت پایان آخرین دیدار ملوان در لیگ گذشته به صدا در آمد و ملوان با سلام و صلوات در […]

وقتی سوت پایان آخرین دیدار ملوان در لیگ گذشته به صدا در آمد و ملوان با سلام و صلوات در لیگ ماند همگی خوشحال بودیم که روزهای بد به پایان رسید و بالاخره آرامش به ساحل ملوان بازگشت . خوشحال بودیم که روزهای مصیبت بار لیگ چهاردهم به تاریخ پیوسته اند و طبیعتاً شرایطی بدتر از آن را تجربه نخواهیم کرد . اما بسیار خوش خیال بودیم چرا که به جایی رسیده ایم که حسرت بازیهای فصل پیش ( که متاسفانه مدتهاست شرایط جدولی ملوان در مقایسه با آن فصل مدام بر سر هوادار چماق میشود !! ) را میکشیم !

 

 

۱۳ هفته و فقط و فقط ۲ گل زده و بدتر از آن عدم توانایی تیم در ایجاد موقعیت گل ما را به جایی رسانده که به زنگ تفریح لیگ بدل شده ایم . بدون کمترین فشاری روی دروازبان حریف بازیها را یکی پس از دیگری به پایان میرسانیم و فقط ساده لوحانه دل به این خوش کرده ایم که در حال جوانگرایی هستیم !!! بازیکنان اسمی ، کادر فنی میلیاردی و فقط دل خوش کردن به استفاده از جوانانی که استفاده از آنان نه هنر امروز بلکه روال همیشگی ملوان بوده است . به راستی کادر فنی ملوان برای فرار از این بحران خودساخته چه راهکاری را در این ۱۳ هفته به کار بسته است ؟! چه تغییری در نحوه تمرینات و چینش بازیکنان بوجود آمده است ؟! چه ترفندی برای برون رفت از این شرایط بکار برده اید ؟ مگر نه اینکه در ۵ بازی از ۶ بازی اخیر نیمه مربیان را واگذار کرده و فقط یک دیدار را آن هم با سیاه جامگان ته جدولی و در خانه بدون گل به پایان رسانیده ایم !؟ حضور و عدم حضور شما روی نیمکت چه تفاوتی در نتایج بدست آمده این چند هفته بوجود می آورد ؟! ما تا کجا باید این بازیهای سراسر ضعف و ملال انگیز ملوان را که بدون هدف و فقط به امید جرقه ای انجام میشود را تحمل کنیم ؟! شما در ملوان به دنبال رزومه کاری و قرارداد خود هستید اما ما با اعصابی خُرد و فکری متشنج به تماشای دیدار ملوان نشسته ایم و به روزهایی فکر میکنیم که شما به آنچه خواسته اید رسیده اید و ما در حسرت فصلی که میتوانست رویایی باشد و در عوض کابوس وار ادامه پیدا میکند مانده ایم . آقای استیلی ! از شما بعنوان یک سرد و گرم چشیده فوتبال انتظار داریم با درک بهتری از شرایط موجود به ادامه حیات کاری خود در ملوان نگاه کنید تا متوجه بشوید این آمار و ارقام نشان از به بن بست رسیدن تفکرات شما در این تیم مردمی و محبوب ( که فعلاً حتی کوچکترین انتظار هواداران خود را نمیتواند برآورده کند ) دارد . مشکلات مالی ، مصدومیت و اشتباهات داوری قابل درک هستند و بابت این معضلات به شما حق میدهیم اما همه اینها باز هم این بازیهای بی برنامه ، باری به هر جهت و ضعیف ملوان را توجیه نخواهد کرد . قبول کنید با ملوان به جایی نمیرسید و فقط خود و این تیم را به ورطه سقوط خواهید کشاند . واقعاً نقش کمک مربیان متعدد ملوان در اوضاع فعلی چه چیزی است ؟ آقای پایان رافت و حسنی نسب که یک شبه افتخار حضور در روی نیمکت یک تیم لیگ برتری را بدست آورده اند چه کمک فکری به سرمربی محترم ملوان داشته اند و کجا به داد تیم رسیده اند ؟ آیا صرفِ دوستی با سرمربی میتواند یک بازیکن را به مربی تبدیل کند ؟

سوال من از مدیریت باشگاه این است که این شرایط خفت بار باید تا کجا ادامه پیدا کند ؟ کسب این نتایج شرم آور و به ثمر رسیدن دو گل ( آن هم با توسل به هنر فردی بازیکن و نه کار تیمی ) در ۱۳ هفته با چه منطقی تحلیل و توجیه خواهد شد ؟ تیم ما حتی در مقابل بادران دسته دومی هم حرفی برای گفتن نداشت و در یک کلام تحقیر شد و این چیزی نیست که بتوانیم بی توجه از کنار آن بگذریم . تیمی که توان تقابل با تیم دسته دو را ندارد قطعاً در ۱۳ بازی ۲ گل خواهد زد و در خانه از پس سیاه جامگان و امثالهم برنخواهد آمد . قطعاً ریزش تماشاگر خواهد داشت و از تیم آرمانی هوادارانش فاصله خواهد گرفت . قطعاً تیمی که از دست دادن امتیاز و باختن جزئی از روال عادی حیاتش گردد به روزهایی خواهد رسید که دیگر امکان بازگشت نخواهد داشت و در نهایت هواداران خواهند ماند و تیمی که دیگر هیچ مسئولی علاقه ای به گذشتن از کنار آن نخواهد داشت . امیدوارم در مقابل این دغدغه های به حق هواداران و بدون چسباندن انواع القاب به آنان ( که امروزه گویا رسم جدیدی است و به جای قدردانی از هواداران اینگونه از آنان پذیرایی میشود ) جواب قانع کننده ای داشته و پاسخی در خور آنان داشته باشید چرا که مدتهاست گوش ما از شنیدن نوید روزهای خوب پر شده است !

 

 

رضا مظلوم

ملوان کلاب.نت – www.MalavanClub.Net