اختصاصی – دومین بازی متوالی خانگی ملوان هم با از دست دادن امتیاز به پایان رسید تا نگرانی بابت نتیجه […]

اختصاصی – دومین بازی متوالی خانگی ملوان هم با از دست دادن امتیاز به پایان رسید تا نگرانی بابت نتیجه نگرفتن تیم تشدید شود . دو بازی متوالی با دو تیم نه چندان سخت و کسب فقط و فقط یک امتیاز از شش امتیاز ممکن چیزی نیست که امیدواری و آرامش را به همراه داشته باشد !

به خوبی آگاهیم که قرار نیست همه بازیهای خانگی را ببریم و قرار هم نیست پیروز بلامنازع همه دیدارها بوده و با خلق هر موقعیتی به گل دست پیدا کنیم اما اینکه بخواهیم که هر بازی را با بیش از دو یا سه موقعیت گل به پایان برسانیم چیزی فراتر از پتانسیل این تیم نیست ! انصافاً با این همه مهره که حتی نیمکت ذخیره اش حدود ۳ میلیارد تومن ارزش قرارداد دارند نباید در انزلی با این شیوه بازی کنیم و در بیشتر زمان بازی با اکثریت نفرات در زمین خودی به سر ببریم . این شیوه تدافعی شاید آمار قابل توجه و قابل دفاعی از نظر گل خورده بجا بگذارد و دریافت تنها یک گل را در نود دقیقه چهار بازی اخیر این تیم نقطه مثبتی محسوب شود اما ایجاد تک موقعیتها در هر دیدار و دل بستن به قابلیتهای فردی بازیکنان کیلومترها با آنچه از این تیم برمی آید فاصله دارد . به نظر میرسید ملوان برنامه و روش خاصی برای انجام این بازی نداشته و فقط به انتظار لحظه ای بودند که بر اثر تصادف صاحب موقعیتی شوند حتی از آن همه ضربه ایستگاهی که در دنیای امروز بخش قابل توجهی از گلها روی اینگونه ضربات به ثمر میرسند هم استفاده موثری نشد . در این دیدار حتی یکبار هم دروازبان حریف واکنش آنچنانی نشان نداد چرا که موقعیتی بر روی دروازه تیم پدیده ساخته و پرداخته نشده بود و این انفعال در فاز حمله و عدم ایجاد موقعیت ( ولو با حفظ دروازه خودی ) ملوان را کم کم در جدول رده بندی به پایین هدایت خواهد کرد . شاید بهتر باشد به جای جستجوی دلایل این عدم نتیجه گیری در میان مسائلی چون بازی فشرده و خستگی و … ( که برای سایر تیمها نیز این شرایط یکسان بوده و فقط مختص ملوانان نیست ) تغییراتی در نوع تمرین و تاکتیک اتخاذ شده برای هر دیدار داده شود .

هنوز دیدار در مقابل استیل آذین و باخت ۳-۱ ملوان از آن تیم پرمهره که با تشویق بی امان هواداران در پایان بازی همراه شد از خاطرمان نرفته است . با وجود این باخت سنگین عموم هواداران از جنگندگی ملوان و تلاش آن تیم برای پیروزی تا دقیقه آخر رضایت داشتند و میدانستند تیم تمام انرژی خود را در داخل زمین خرج نموده و همین تلاش و دوندگی زمینه ساز کسب نتیجه در هفته های بعد خواهد بود اما در حال حاضر آنچه بیش از عدم کسب نتیجه آزاردهنده است نگرانی بابت آینده و فرا رسیدن روزهای سخت و بازیهای سخت تر است و اعتراض هوادار ملوان که این تیم را جزئی از خود میداند و با آن زندگی میکند برخلاف آنچه عنوان میشود نه از بالابودن توقع و عدم حمایت که از سر دلسوزی است . ملوان همیشه مورد حمایت هواداران قرار دارد که اگر این نبود اکنون باید در دسته یک به سر میبردیم و حمایت یکپارچه آنان بزرگترین عامل ماندگاری ملوان شد اما به هر حال انتظار میرود این حمایت یکجانبه نبوده و آنچه توقع هواداران از وضعیت موجود است با ارائه بازیهایی در خور نام این تیم برآورده شود . این انتظار زیادی نیست و انصافاً دیدن بازی زیبا حداقل چیزی است که میتوان به هوادار ارائه کرد . امیدوارم به زودی ملوان به آنچه مورد نظر همه هواداران این تیم است برسد و با پشت سر گذاردن این روزهای بد مجدداً شادی به این شهر و مردمان عاشقِ فوتبالش باز گردد !

 

 

رضا مظلوم

ملوان کلاب.نت – www.MalavanClub.Net