اختصاصی – ملوان از دیرباز بعنوان تیمی بازیکن ساز و انزلی نیز مهد پرورش بازیکنان آینده ساز فوتبال این کشور […]

اختصاصی – ملوان از دیرباز بعنوان تیمی بازیکن ساز و انزلی نیز مهد پرورش بازیکنان آینده ساز فوتبال این کشور به شمار میرفته است . همیشه تیمهای پایه ملوان رمز بقای این تیم بوده و با تزریق هر ساله بازیکنان مستعد به این تیم ، چرخه بازیکن سازی را ادامه داده و به بقا و حیات ملوان کمک شایانی نموده اند اما با دیدن برنامه نود این هفته متوجه شدیم پرچم بازیکن سازی احتمالا دیگر در دست ما نیست ! نام بردن از فقط دو جوان غیر بومی این تیم که نه ساخته و پرداخته تیم های پایه ملوان بوده و نه در این تیم ماندگار خواهند بود در بین خیل جوانان مطرح و تاثیرگذار لیگ پانزدهم زنگ خطری است برای تیمی که روزگاری آژاکس ایران نامیده میشد .

 

به گزارش پایگاه اینترنتی هواداران ملوان بندرانزلی “ملوان کلاب” ؛ بی اغراق باید گفت مدتهاست روند تحویل بازیکن از تیمهای پایه به تیم بزرگسال کند و یا قطع شده است و بعد از نسل طلایی ملوان در اوایل دهه هشتاد و ظهور بازیکنانی که برخی از آنها همچنان در تیم بزرگسال بازی میکنند نسل طلایی دیگری به این تیم معرفی نشد و هر چه بود تک بازیکنهایی بودند که تعدادی از آنها شانسِ پوشیدن لباس ملوان و یا حتی فراتر از آن را یافتند . اگر از امثال عزت الهی ، ثاقبی و … که تعداد آنها به سختی به اندازه انگشتان دست میرسد بگذریم بازیکن دیگری را پیدا نخواهیم کرد که در حد ستاره یا حتی آینده دار بر روی آن حساب باز کنیم و این برای تیمی مثل ملوان یعنی فاجعه ! این یعنی کارخانه بازیکن ساز ملوان در ارائه محصول دچار ایراداتی شده که عدم رفع آن ایرادات مطمئناً به بهای نابودی این کارخانه تمام خواهد شد .

قطعاً در ایجاد این معضل عوامل زیادی دخیل بوده اند و جمیع این دلایل کار ملوان را به اینجا کشانده است شاید این ایراد را بتوان در تغییر نگاه مدیریت ملوان و ایجاد اهداف کوتاه مدت جستجو کرد که باعث شدند به جای تلفیق جوانان و ستارگان فقط به تجربه بازیکنان باتجربه اتکا شود . شاید کیفیت تعلیم و آموزش کافی نیست و ایراداتی در این زمینه موجود میباشد . شاید بازیکن جوان به تیم اصلی تزریق شده باشد و مجالی برای عرض اندام نیافته است و یا اصلاً شاید چشمه جوشان استعداد بازیکنان این منطقه خشک شده باشد !! هر چه که هست باید قبول کنیم « یک جای کار میلنگد » و این لنگ زدن با توجه به مشکلات مالی و نداشتن اسپانسر و مالک دائمی ( که به طور قطع دست باشگاه را در هزینه کردن بصورت طولانی مدت خواهد بست ) ملوان را به شرایطی دچار خواهد کرد که خروج از آن بسیار سخت خواهد بود . نکته ظریف اینجاست که حتی تیمهای متمول فوتبال کشور مثل سپاهان و فولاد که مشکل مالی برای تیم بستن ندارند نیز همچنان نگاه ویژه ای بر روی تربیت جوانان خود دارند و مسیری را طی میکنند که ما در دهه های پیشین بدان توجه شایانی مبذول داشته ایم .

باید قبول کنیم بخش عمده ای از نسل بومی فعلی ملوان که در تیم بزرگسال بازی میکنند نهایتاً یک یا دو فصل با ملوان خواهند بود و با خروج این سری از بازیکنان بومی ، ملوانی کاملاً غیر بومی را تجربه خواهیم کرد و این براستی برای تیمی چون ملوان به معنای نابودی خاطراتی است که ملوانیان در طول چند دهه با آن زندگی کرده اند . برای نرسیدن به چنین روزهایی باید همین امروز فکر چاره ای بود و ترتیبی اتخاذ شود که ضمن ساخت یک ملوان مدعی ، با داشتن تیم های پایه ای در خور نام ملوان نیز در زمینه پشتوانه سازی به شرایطی فراتر از حال حاضر برسیم . در حال حاضر تمام چیزهایی که در مورد تیمهای پایه عنوان میشود بیشتر در حد شعار و وعده هستند و با تکیه بر شعار نهایتاً به شرایطی مشابه امروز خواهیم رسید . امیدوارم این شرایط به سرعت اصلاح شده و با نگاهی حرفه ای به این مقوله آینده دار و ضمناً درآمد زا متضمن بقای این تیم محبوب در سالهای آتی باشیم .

 

 

رضا مظلوم

ملوان کلاب.نت – www.MalavanClub.Net