گفته می‌شود سیروس محجوب بابت بی‌مهری‌هایی که اخیرا در انزلی به او شده ناراحت است و این مساله سبب شده […]

گفته می‌شود سیروس محجوب بابت بی‌مهری‌هایی که اخیرا در انزلی به او شده ناراحت است و این مساله سبب شده تا شایعات از واگذاری ملوان به مسوولان در چند روز اخیر شکل گیرد.

 

 

 

به گزارش “ورزش سه”، سیروس محجوب در طول دو فصل گذشته که در ملوان حضور داشته به موفقیت‌های نسبی به همراه این تیم دست یافته است. از کسب عنوان هفتمی در فصل سیزدهم لیگ برتر تا مبارزه جانانه برای بقا در لیگ برتر که با تصمیمات او نه تنها این امر میسر شد بلکه ملوان برای اولین ۵ نماینده در تیم ملی فوتبال را به خود اختصاص داد. تمام این اتفاقات در حالی رخ داد که سیروس محجوب با توجه به اتفاقات و اختلاف سلیقه‌هایی که داشت مجبور شد شخصا در نیم فصل دوم زمام مدیریتی باشگاه را در دست بگیرد و نظارت خود را روی ارکان باشگاه شخصی کند.

 

 

 

 

اما در این مدت چه عاید سیروس محجوب شده است؟ هواداران ملوان که بابت مدیریت او ناراحت و ناراضی هستند مسلما به این نکته توجه نکرده‌اند که مدیریت فوتبالی در ایران یک معامله تمام باخت است که هیچ‌گاه به سوددهی نرسیده و همین مساله سبب شده بنگاه‌های مالی حتی برای خرید دو باشگاه اصلی فوتبال کشور رقبتی از خود نشان ندهند و پا پیش نگذارند.

 

 

 

 

فوتبال ایران مسلما به قوانینی شفاف نیاز دارد که در امر خصوصی‌سازی حامی را در شرایطی قرار دهد که بازگشت سرمایه میلیاردی خود مطمئن شود. چیزی که در طول سالیان گذشته در فوتبال ایران جایی نداشته و تیم‌هایی که با این اتفاق روبرو شده‌اند عمرشان به بیش از یک سال نکشید و به ورطه ورشکستگی‌ و سقوط کشیده شدند. در تمام دنبال وقتی مدیری وارد عرصه فوتبال می‌شود به دنبال این است که از پولی که هزینه می‌کند به سوددهی برسد اما در فوتبال ایران با توجه به مشخص نبودن بحث‌هایی مثل اسپانسرشیپ، حق پخش، تبلیغات محیطی، بلیط فروشی و … این معامله با برد و برد برای دو طرف همراه نبوده و سمتی دیگر داشته است.


 

همین اتفاقات و هزینه‌های میلیاردی باعث می‌شود تا مالکان بعد از چندی حتی از شهرت فوتبالی هم لذت نبرند و انگیزه‌ای برای ادامه کار نداشته باشند. مطمئنا برای افراد اقتصادی مهمترین عنصر برای ادامه فعالیت سوددهی است و هزینه برای‌ آنها توجیه اقتصادی ندارد و با توجه به شرایط فوتبال ایران هیچ ساختاری برای بازگشت بخشی از هزینه‌های صورت گرفته نیز وجود ندارد. این برای تیمی که در شهرستان حضور دارد و عمده نگاه‌ها سوای مردم هوادار این تیم سیاسی و امنیتی است مهمتر از هر جای دیگری است و محجوب نیز که پیش از حضورش در این تیم سودای قهرمانی و مدیریت باشگاهی اروپایی را داشت اکنون از هجمه‌های به وجود آمده خسته به نظر می‌رسد.

 

 

 

باید توجه داشت که افرادی که حاضرند در این فوتبال هزینه کنند و پول به آن تزریق کنند افراد باارزشی هستند. همانطور که گفته شد مهمترین چیز برای افراد اقتصادی برای سرمایه‌گذاری سوددهی است؛ چیزی که در فوتبال امروز ایران با توجه به مسائلی که عنوان شد به هیچ عنوان وجود ندارد. مطمئنا محجوب و امثال او می توانند با تزریق سرمایه خود به هر میزان در بازار و حتی سپرده‌گذاری در بانک به سوددهی بیشتری برسند و این برای افراد اقتصادی مطلوب‌تر است اما چیزی که باعث می‌شود آنها وارد فوتبال شوند رویای قهرمانی و موفقیت است. تنها انگیزه‌ای که باعث می‌شود آنها حاضر شوند از یک ریال تا چندین میلیارد برای اینگونه تیم‌ها هزینه کنند و مطمئنا حضور آنها در فضای کنونی ورزش ایران قابل تقدیر است.

 

 

 

 

مطمئنا در شرایط فعلی هم محجوب حق دارد اعضای هیات مدیره را با توجه به هزینه‌هایی که در این تیم متحمل می‌شود را حق خود بداند و تا با حضور افراد موردنظر خود منابع لازم را برای تامین سرمایه تیم‌داری و سوددهی خود و باشگاه ملوان کسب کند و باید دید نگاه مسوولان استانی در این زمینه چگونه است.