یک قهرمان متفاوت برای فوتبال ما توصیف فیروز کریمی و قیاس او با هر مربی دیگری کار بسیار سختی است. […]

یک قهرمان متفاوت برای فوتبال ما

توصیف فیروز کریمی و قیاس او با هر مربی دیگری کار بسیار سختی است. او به رغم رد کردن سن ۵۵ سالگی شور و شوق جوانان ۲۰ ساله را دارد و علیرغم تمامی عمده شدن شوخی‌هایش طی ۱۰ سال اخیر آدمی بسیار جدی در کارش است و اگر سندی برای مهارت در حرفه‌اش می‌خواهید، نتایج ملوان در ۷ هفته‌ای که با سکانداری وی به میدان آمده، جدیدترین سند و مدرک در این زمینه است.

 

۷ بازی، پنج برد، دو تساوی و بدون شکست و غلبه بر پرسپولیس و سپاهان که اولی پیشاهنگ کلی لیگ قهرمانان آسیا در فصل جاری است و دومی مدعی جدی قهرمانی لیگ برتر و زدن سه گل به هر یک از دو تیم استقلال خوزستان و راه‌آهن در روزهایی که این دو تیم برای فرار از سقوط به دسته‌ای پایین‌تر جان می‌دهند، کارهای بزرگی است که کریمی فقط طی سه ماه و ۲۰ روز استقرار در انزلی عاشق فوتبال انجام داده است.

 

شاید عنوان شود که تعطیلی ۵۰ روزه لیگ برتر به خاطر برگزاری جام ملت‌های آسیا بهترین وسیله و فرصت در دست او برای ترمیم کردن شرایط بس تیره‌ای بود که بر اثر کار دو سرمربی قبلی ملوان در این فصل (ابتدا نصرت ایراندوست و سپس (ایستوان میسیلوویچ) به وجود آمده بود اما از قضا آن رکود طولانی و خاموشی و بی‌خبری چیزهایی است که کریمی دوست ندارد و او متخصص زندگی در فضاهای پرتنش است و فقط وقتی می‌درخشد که در حالت اضطرار قرار داشته باشد و آن تعطیلی سرد و ساکن که بعد از حذف تیم ملی در جام ملت‌های آسیا غمبارتر شد، بیش از هر چیزی در تضاد با خصایل و عادات و نیازهای کاری کریمی بود.

 

او جوشش و غلیان می‌خواست تا با آن تیم‌ را دگرگون کند و در آن ۵۰ روز کسالت بر فوتبال ما حکم می‌راند.

 

در یک لیگ بدون بداعت

با این اوصاف تبدیل کردن ملوان به قطعه‌ای از آتش و ساختن تیمی جوشان و بی‌صبر و موفق از مجموعه‌ای که بر اثر کار مربیان قبلی‌اش به قعر جدول رده‌بندی لیگ برتر رفته بود و خیلی‌ها سقوطش را قطعی می‌دانستند، هنر فوق‌العاده‌ای است که کریمی در جدید‌ترین ماجراجویی خود در فوتبال ما به آن نایل شده است. او ضد قهرمان فوتبالی است که هر چند چهره‌های آرام و موفق و قهرمان‌واری مثل یحیی گل‌محمدی و البته حسین آقای فرکی را هم روی نیمکت‌هایش دارد اما به آدم‌های جذاب ظاهرا منفی و البته موفق و کارآمد برای بیشتر به چشم خوردن نیاز دارد و کریمی نماد تمام قد چنین ضدقهرمانان جذابی برای فوتبال به هم ریخته ما و لیگ فرسایشی آن است که هر چه بیشتر در آن بگردید، کمتر اثری از بداعت فنی در آن می‌یابید و هنوز منجی‌ترین مربیانش کسانی هستند که فرمول‌های موفقیت را به شکل سنتی آن می‌شناسند و به جای «زیبایی» در پی «کارایی» هستند و آنقدر واقع‌بین‌اند که می‌دانند اگر زیبا باشند و تیم‌هایشان بازی‌های زیبا را ارائه بدهند، دسته دومی می‌شوند!

 

یک دنیا انگیزه

با این همه به اعتراف دوست و دشمن ملوان در دوره کریمی حتی زیباتر و سریع‌تر و فنی‌تر از گذشته هم بازی می‌کند. انتقال پژمان نوری پژمرده و ایزوله شده در سیستم‌های محتاطانه امیر قلعه‌نویی به بال چپ و حتی گوش چپ ملوان توسط کریمی به یک انقلاب تاکتیکی در این تیم تبدیل شده و او حتی در دیدار روز جمعه با سپاهان برای دقایقی در پیشانی خط حمله هم ایستاد و مترصد فرصت‌ها ماند.

 

فرزاد حاتمی پیش‌تر در تراکتور و سپاهان و استقلال هم گلزن ظاهر شده بود اما در سیستم فیروز کریمی نوک حمله‌ای است که عقب می‌کشد و در کارهای دفاعی هم مشارکت می‌کند. محمد آبشک هم که در نیم فصل جذب ملوان شد، خوب کار کرده و معبودی چنان می‌دود که انگار می‌خواهد در اولین بازی‌هایش در رئال‌مادرید مجوز حضور دایمی در ترکیب ثابت این تیم را بگیرد.

 

رضا اعتمادی جوان نیز یک دنیا انگیزه دارد و محمدحسین کنعانی‌زادگان جمعه با بازی کم نقصش در خط دفاع ملوان برابر سپاهان نشان داد که چرا این باشگاه گیلانی و تیم ملی امید بر سر تصاحب او چند هفته‌ای است که دعوا دارند.

 

به آنها بیفزایید جعفری، پورغاز، یوسف‌زاده، یوسفی و حسینی دروازه‌بانی که مقابل سپاهان کم اشتباه بود و البته مازیار زارع سرد و گرم چشیده را تا دریابیم چه کسانی ملوان را توفان‌وار از قعر جدول تا رده یازدهم جدول و تا یکقدمی تیم‌های دهم و نهم (پدیده و پرسپولیس) بالا آورده‌اند و حالا هر تیمی که با ملوان وعده ملاقات دارد، شکست را یک نتیجه بسیار محتمل برای خود می‌انگارد.

 

 

ستاره اصلی

با این حال ستاره این جمع و مرد اول ملوان نه بازیکنان – البته تاثیرگذار – فوق بلکه شخص کریمی است که تا به انزلی آمد، این تیم دگرگون شد و از تیم سراسر شکست خورده و ناامید نیم‌فصل اول به تیم فروزان نیم‌فصل دوم تغییر ماهیت داده است.

 

کریمی ظاهرا طاقت ندارد دقایق آخر مسابقات تیمش را ببیند و استرسش زیاد است و سه چهار دقیقه مانده به پایان هر بازی به رختکن می‌رود. البته این هم از تکه‌ها و کارهای تخصصی کریمی است و هر تیمی حاضر است او را داشته باشد و نتیجه بگیرد و دایما در جدول رده‌بندی بالا بیاید و وی در کل ۹۰ دقیقه هم کنار خط نایستد و به خانه‌اش برود! این هم از پیامدهای ویژه فیروز کریمی بودن و همکاری با او است.

 

منبع: روزنامه ایران ورزشی