هفدهم بهمن ماه ۱۳۹۳هرگز از یادها نخواهد رفت . انگار حک شده بر عمیق ترین جای ذهنمان تا ابد باقی […]

هفدهم بهمن ماه ۱۳۹۳هرگز از یادها نخواهد رفت . انگار حک شده بر عمیق ترین جای ذهنمان تا ابد باقی خواهد ماند . حماسه ای به مثابه ۸ آذر ۷۶ و بازی ایران-استرالیا ! خلق شده توسط سربازان بی ادعای بندر نقره ای که یگانه پرچمدار فوتبال شمال ایرانند و جانشینان برحق آنانی که نام و یاد این تیم پرغرور را سالهاست در عرصه فوتبال کشور طنین انداز کرده اند .

 

وقتی حریفت ( حتی به اسم ) بزرگ باشد پیروزی در برابر آن به مراتب دلچسب تر و شیرین تر از همیشه خواهد بود و چه حلاوتی دارد پیروزی در برابر تیمی که نامش یادآور خاطرات تلخ فینال حذفی و وقایع مربوط به آن است . آن هم در چنین شرایطی و با تمام اتفاقات ده دقیقه آخر که با بزرگترین انتقامی که مازیار زارع میتوانست در برابر موج توهین و دشنام هواداران بافرهنگ بگیرد همراه شد. به راستی که سخت ترین و سهمگین ترین پاسخ ممکن به همه آنان داده شد تا آنچه در پیش چشمان اشکبارشان رژه میرفت را فراموش نکنند . مطمئن باشید حماسه هفدهم بهمن ماه همانطور که در ذهن ما نقش بسته است هیچگاه از یاد هواداران مغموم پرسپولیس نیز نخواهد رفت و در خلوت خود به خاطر خواهند آورد چه سیلی سهمگینی از ملوان و مازیار زارع خورده اند ! به خاطر خواهند آورد که روزی چنان در طوفان فرزندان خزر گرفتار آمدند که چاره ای جز تسلیم و شکست در برابرشان نداشته و در سکوت و بغض نظاره گر رقص جادویی قوهای سپید دوست داشتنی بوده اند .

 

به هر حال این بازی با تمام لذت و حلاوتش به اتمام رسیده و دستاورد ملوان چیزی بیش از سه امتیاز حاصله نخواهد بود و چه بسیارند امتیازاتی که انتطارمان را میکشند و کسب تک تک آنها واجبتر از هر فعل دیگری خواهد بود . غرق شدن در آن بازی تاریخی مطمئناً کمکی به ما نخواهد کرد و باید همانطور که برای پیروزی در این بازی یکدل و هم قسم شده بودیم برای یکایک دیدارهای باقی مانده هم به همین جدیت برنامه ریزی کنیم تا در نهایت به آنچه خواست دلمان است برسیم . فراموش نکنیم در پایان هفته هشتم تیم ذوب آهن فقط با کسب یک پیروزی و در همسایگی ما در جدول لیگ به سر میبرد و امروز حتی نیم نگاهی به کسب سهمیه دارد پس جدا شدن از قعر جدول و بازگشت به زندگی مساله ناممکنی نیست و میتوان به رهایی از وضعیت امیدوار بود اما برای کسب این مهم نه باید در افسوس گذشته بمانیم و نه غره از شادی امروزمان باشیم . هنوز در ابتدای راهیم و هزاران اتفاق ریز و درشت میتواند ما را از مسیری که پیش بینی کرده ایم منحرف سازد و به قول معروف هر بازی یک فینال به شمار رفته و میبایست برای هر دیدار با ذهنیتی به مانند آنچه در استادیوم آزادی دیدیم به میدان رویم . اگر تصور کنیم با پیروزی در برابر تیم نامدار پرسپولیس به راحتی از پس راه آهن بحران زده برخواهیم آمد سخت در اشتباه هستیم . آن بازی با تمام فرود و فرازش به اتمام رسیده و هر نتیجه ای در برابر راه آهن محتمل خواهد بود هرچند با دیدن مشتهای گره کرده و روحیه دادن مثال زدنی بازیکنان به همدیگر خیالمان بابت داشتن تیمی متحد و همدل آسوده است اما باز هم باید برای بالاتر رفتن تلاشی مضاعف داشت و طرحی نو درانداخت .

 

در پایان ضمن سپاس بیکران از همه ملوانی های پرشوری که تیم محبوب خود را در استادیوم آزادی تنها نگذاشته و با حمایت بی دریغ خود نگذاشتند این تیم احساس غربت کند دست آنها را به گرمی میفشاریم و به داشتن چنین هوادارانی به خود میبالیم . امید است روزی بازی با راه آهن نیز به مانند گذشته شاهد پرواز دلنشین این قوی خوش خرام باشیم و ما نیز به نوبه خود برای یاری رساندن به آنان از هیچ کاری فروگذار نکنیم تا فردا وای و افسوسی برای هزاران کاری که از دستمان برمی آمده و نکردیم نماند !! وعده ما ، روز بازی با راه آهن ، استادیوم پیر سن سیروس !

 

 

رضا مظلوم

منبع : ملوان کلاب.نت – www.MalavanClub.Net