انزلی شهری است در شمال کشور و همجوار دریای خزر.شهری که طبیعت زیبای گیلان را به همراه خود دارد.بندرانزلی جدای […]

انزلی شهری است در شمال کشور و همجوار دریای خزر.شهری که طبیعت زیبای گیلان را به همراه خود دارد.بندرانزلی جدای از قدمت و بندری بودنش ، دو ویژگی دارد که آن را خاص کرده : تالاب و فوتبال. دو عضو جدا نشدنی این شهر ساحلی. فوتبال از سالها پیش ورزش اصلی مردمان این شهر بوده است. ورزشی پرطرفدار که سابقه آن در انزلی به پیش از تشکیل تیم فوتبال ملوان باز میگردد. فوتبال برای یک انزلیچی فقط یک ورزش نیست ، بلکه عضوی از زندگی و بحث های روزمره و دغدغه های اوست. ملوان تیمی محدود به استادیوم این شهر نمی باشد و در کوچه ها و خیابانهای آن جاری است. هر کودکی که در بندرانزلی متولد می شود ، دو چیز را خوب فرا میگیرد : فوتبال و شنا.!

قوی سپید با عشق این مردم پیوند دارد اما حال و روز این روزهای قوی سپید خوش نیست. کشتی ملوانان به گل نشسته و گذشته سخت و آینده ای با ترس و امید در قلبهایشان رخنه کرده است. تیم ملوان به حق یکی از نمادهای فوتبال  این مرز و بوم می باشد. تیمی که در تمام ادوار نمایندگانی در تیم ملی و تیمهای باشگاهی ایران داشته است. تصور فوتبال ایران بدون قوی سپید دردناک است ؛ همانگونه که داغدار نابودی پاس ، ابومسلم ، برق شیراز و شاهین بوشهر بودیم. تیم هایی که دیگر نام و نشانی از آنها نیست. ملوانان هم به سوء مدیریت دچار شده اند. این روزها فوتبال ناپاک دامن پرطرفدارترین تیم شمال کشور را هم گرفته و شاید اگر به آن نشود شاید سپیدپوشان انزلی سیاه پوش شوند. دو دستگی و اختلاف و حرف و حدیث و حاشیه یکی از اجزای این تیم ریشه دار در سالهای اخیر و علی الحصوص لیگ برتر جاری بوده است.

عدم واگذاری مناسب این تیم به بخش خصوصی و عدم صلاحیت مدیران فعلی از مهمترین عوامل رکود این تیم میباشد. این روزها اگر سری به انزلی بزنید دغدغه اصلی مردم ، تیم فوتبال ملوان و آینده مبهم آن است. ای کاش وزارت ورزش و جوانان که متولی ورزش این مملکت و مهمتر از آن فدراسیون فوتبال غمخوار تیمهای ریشه دار ایران باشند. تیم هایی که چه بخواهیم و چه نخواهیم فوتبال ایران وامدار آنهاست. شاید کمی حمایت مالی و معنوی کافی باشد تا تیمهایی این چنین بتوانند سربلند باشند.

بیایید تا دیر نشده کاری کنیم ….

 

پویان اصغریان

منبع : تابناک