قهرمانی آبای بانو ها برکت را نیز به تور مالاها هدیه کرد، مالاهایی که فرزندانشان قهرمانی را به آنان هدیه […]

قهرمانی آبای بانو ها برکت را نیز به تور مالاها هدیه کرد، مالاهایی که فرزندانشان قهرمانی را به آنان هدیه دادند؛ وقتی که در شب عید به آب زدند، تورشان پر از ماهی بود.

 

 

 

بانوان ملوان در آخرین جمعه سال ۹۲ قهرمان دومین دوره جام حذفی فوتبال بانوان ایران شدند، این قهرمانی مهم ترین مقام کسب شده توسط فوتبال استان گیلان در سال ۹۲ به شمار می آید.


شاگردان مریم ایراندوست در حضور نزدیک به ۲۰۰۰ بانوی ملوانی در سن سیروس روزی دراماتیک و فراموش نشدنی را رقم زدند.


تشویق بانوان ملوانی به گونه ای خاص بود، تشویق آنان به امواج دریای کاسپی می مانست که از لحظاتی قبل از به ثمر رسیدن گل آغاز می شد و وقتی که دروازه پالایش گاز ایلام باز می شد به نقطه اوج خود می رسید.


سن سیروس آخرین بار در خرداد ماه ۹۰ فینال جام حذفی مردان ایران را بین ملوان و پرسپولیس تهران تجربه کرده بود، تجربه ای پر از گاز اشک آور و حق کشی و نا عدالتی!


مراسم قهرمانی بانوان ملوان بسیار ساده برگزار شد، نه از سکوی قهرمانی خبری بود و نه از فشفشه هایی که آسمان انزلی را نورانی کند!


هنگامی که قهرمانان ملوان به سوی هوادارانشان رفتند و شادیشان را با آنان تقسیم کردند، آسمان همیشه ابری بندر باز شد و انزلی چی ها از ته دل خندیدند.


از سوی دیگر پس از اهدای جوایز به قهرمانان شهر انزلی، مریم ایراندوست سرمربی و کاپیتان آبای بانوها به یک باره اعلام کرد که از دنیای فوتبال خداحافظی می کند.


اشک های نصرت و مریم ایراندوست و خواهرانش طعم دیگری به قهرمانی ملوانان داد، جدایی مریم ایراندوست از فوتبال که با آن زندگی می کند برایش بسیار دشوار بود.


او در سن سیروس به این می اندیشید که راستین، پسرش ادامه دهنده راه پدر، خودش و کاپیتان تیم ملی فوتبال ایران، سیروس آبای باشد.


آخر او پیراهن یادگاری کاپیتان سیروس را به همان تازگی روز اول نگاه داشته است، پیراهنی که سیروس قایقران با آن دروازه کره جنوبی را با پاس طلایی مجتبی محرمی باز کرد و غرور و افتخار را به یک ملت هدیه داد.


آبای بانوها کلی عکس هم در قاب ویزور عکاسان انداختند، عکس هایی که چندین سال بعد بسیار خاطره انگیز خواهد بود.


خبر قهرمانی بانوان ملوان در جام حذفی فوتبال ایران، با یک روز تاخیر از شبکه سراسری سیما پخش شد! کم لطفی ای که اهالی فوتبالشهر انزلی را بسیار آزرد.


قهرمانی آبای بانو ها در ایران، آخرین گام فوتبال انزلی در سال ۹۲ بود، سالی که با کامیابی مردان و زنان قوی سپید همراه بود و در صورت ادامه حمایت های لازم با کامیابی های بیشتری نیز همراه خواهد بود.


قهرمانی آبای بانو ها برکت را نیز به تور مالاها هدیه کرد، مالاهایی که فرزندانشان قهرمانی را به آنان هدیه دادند؛ وقتی که در شب عید به آب زدند، تورشان پر از ماهی بود.


حکایت انزلی و ملوان و مالا قصه دور و درازی است، خیلی ها می گویند وقتی برای اولین بار یک صیاد در انزلی دل به دریا زد؛ عشق به ملوان نیز در آن غروب دلفریب متولد شد… عشقی که تا ابد زنده است و هرگز نمی میرد.

 

 

منبع : خزر اسپورت – کاوه چلمبری