هنوز چند ماهی از آمدن سیروس محجوب نگذشته بود که اتفاقات جوری رقم خورد که این مالک سرمایه‌دار کلاً قید […]

هنوز چند ماهی از آمدن سیروس محجوب نگذشته بود که اتفاقات جوری رقم خورد که این مالک سرمایه‌دار کلاً قید فوتبال را زد و باشگاه ملوان بندرانزلی را تحویل داد .

 

 

 

محجوب حتی دیگر انگیزه‌یی برای ماندن در فوتبال ندارد و به خریدن سهام پرسپولیس هم فکر نمی‌کند چون فضای فوتبال را مناسب نمی‌داند و فکر می‌کند برای ماندن در فوتبال باید اخلاق خاص و تحمل بالا داشت ، البته او به کنایه می‌گوید : « جایگاه فوتبال بالاتر از ما است و به همین دلیل من نمی‌توانم بمانم و کار کنم ! »

 

اما این کنایه‌ها از دلخوری زیاد سیروس محجوب خبر می‌دهد . این که او صادقانه وارد کار شد که به فوتبال انزلی کمک کند اما با او صادقانه برخورد نشد تا خیلی زود دلزده شود . قرار بود نهایت بدهی باشگاه ملوان ۳ میلیارد باشد اما یک دفعه این بدهی به بیش از ۳ برابر رسید یعنی ۵/۱۰ میلیارد . این یعنی این که با او برخورد صادقانه‌یی نشد .

 

به همین دلیل تصمیم به رفتن گرفت . وقتی بار اول اعلام کرد دیگر در فوتبال نمی‌ماند ، خیلی‌ها باور نمی‌کردند و تصورشان این بود که با وساطت مسوولان انزلی برمی‌گردد .

 

حتی یکی دو مسوول انزلی‌چی هم از این مساله خبر دادند و گفتند با محجوب صحبت می‌کنند که بماند و قرار بود همه چیز به خوبی و خوشی پیش برود اما توهین‌های هواداران در وبلاگ‌ها و سایت‌های مربوط به تیم ملوان باعث شد کلاً محجوب پشیمان شود . او دیگر تاب این همه توهین و فحاشی را نداشت و حتی در یکی از مصاحبه‌ها گفته بود که حقش این نیست : « من برای کمک به فوتبال انزلی آمدم اما به من توهین کردند و ناسزا گفتند . مگر من چه گناهی کردم که می‌خواستم به فوتبال شهرم کمک کنم . به ناموس من توهین شد ، در حالی که نمی‌دانند همین محجوب برای دفاع از ناموس و کشورش تیر خورد . این حق من نبود . »

 

با این صحبت‌ها و با توجه به این که راهی برای کاهش بدهی‌ها نبود ، محجوب دیگر تصمیمش را نهایی کرد و به باشگاه رفت و وسایلش را جمع کرد . البته او قبل از آن دو کار مهم انجام داد : « قبل از بازی تیم بانوان ملوان در جام حذفی ، رفتم و به آنها پاداش دادم تا با روحیه ی بهتری بازی کنند و قهرمان شوند . چون به آن ها قول داده بودم . بعد از بازی هم وقتی که قهرمان شدند پاداش دیگری به آن ها دادم . به جز آن ، چون تعهد داده بودم روی تیم‌های پایه سرمایه‌گذاری کنم ، مبلغی هم برای این تیم واریز کردم که فعالیت تیم پایه ادامه پیدا کند . » این آخرین کاری بود که محجوب انجام داد و بعد از آن با ساکی در دست ، انزلی را ترک کرد . شهری که به آن علاقه ی زیادی داشت و می‌خواست به فوتبالش کمک کند اما نتوانست . چون نمی‌خواست در پایان نام « بازنده » را یدک بکشد : « با وضعیتی که پیش آمده بود ، ماندنم اشتباه بود . چون با این بدهی من نه می‌توانستم به تیم کمک کنم و نه این که همه ی بدهی‌ها را بدهم . اگر قید بدهی را می‌زدم و فقط به تیم فکر می‌کردم تا قهرمان شویم ، در نهایت مثل ورزشکاری می‌شدم که در مسابقات المپیک مدال طلا گرفته اما بعد از این که شادی کرد و مردم کشورش را هم خوشحال کرد و به جشن واداشت ، مدال المپیکش را از او بگیرند به خاطر دوپینگ . من نمی‌خواهم مثل این ورزشکار دوپینگی باشم . این ورزشکار دیگر محبوبیتی نخواهد داشت و به خاطر کارش حتی منفور هم می‌شود . پس من این کار را نمی‌کنم . یعنی ارزشی ندارد که من تمام توانم را بگذارم و تیم را قهرمان کنم اما در نهایت به خاطر شکایت‌هایی که به باشگاه می‌رسد برای بدهی ، امتیاز کسر شود و جام را بگیرند . این کار دقیقاً مثل همان ورزشکاری است که در المپیک دوپینگ می‌کند . پس کلاً قید فوتبال را می‌زنم و می‌روم چون اینجا جای من نیست . »

 

 

با این صحبت‌ها به نظر می‌رسد سیروس محجوب که علاقه ی زیادی به فوتبال دارد ، به سراغ تیم‌های اروپایی برود ، چون حالا تجربه ی زیادی هم کسب کرده : « در این مدتی که در ملوان بودم ، به اندازه ی ۱۰ میلیارد بدهی باشگاه ، تجربه کسب کردم . واقعاً این تجربه برایم خیلی ارزشمند است و می‌دانم دیگر برای ورود به فوتبال باید چه کارهایی انجام داد . » با این تجربه چه جایی بهتر از اروپا …

 

سایت رسمی باشگاه ملوان