اختصاصی – به هفته های پایانی لیگ نزدیک میشویم و استرس و هیجان صدر و ذیل جدول را فرا گرفته […]

اختصاصی – به هفته های پایانی لیگ نزدیک میشویم و استرس و هیجان صدر و ذیل جدول را فرا گرفته است . برخی برای صعود و برخی برای رهایی از سقوط میجنگند و تمام توانشان را گذاشته اند که هرآنچه در طول بیست و شش هفته پیش از دست داده اند را در این چند هفته باقی مانده بدست آورند .

 

گروهی در انتهای این لیگ سربلند خواهند بود و گروهی دیگر افسوس آنچه از دست داده اند را خواهند خورد و من بعنوان یک ملوانی وقتی به جدول مینگرم احساس سربلندی کرده و افتخار میکنم که با نفس تیمی زنده ام که با دست خالی به مقامی رسیده است که بسیاری از تیمها بدان به چشم حسرت نگاه میکنند . بسیار ساده انگارانه است اگر فکر کنیم لیگ برای ملوان به پایان رسیده است و کسب همین مقام تک رقمی فعلی اوج خواسته یک ملوانی است . شاید احساس شود نداشتن استرس سقوط و تا حدی دور شدن از سهمیه آسیایی انگیزه ای باقی نگذاشته تا این چهار هفته را با قدرت به پایان برسانیم اما مطمئناً این احساس متعلق به یک ملوانی نخواهد بود چرا که ما همیشه سودای بالانشینی داریم و برای کسب آنچه شایسته خود میدانیم تا آخرین لحظه میجنگیم . شاهد این مدعا کسب رتبه هفتم جدول برای تیمی است که تقریباً همه را برای سقوط قانع کرده بود ! تیمی که بسیاری از هوادارنش را مایوس کرده بود بناگاه از میان خاکستر برخاست و ناممکنی را ممکن کرد که تصورش برای خوشبین ترین هوادارش به مثابه شوخی بود !

 

حالیه که بدین جا رسیده ایم پس میتوانیم دوباره بال گشوده و در بلندآسمانی به پرواز درآییم که نشان داده ایم لیاقتش را داریم . ۴ بازی و ۱۲ امتیاز میتواند چنان پایان شکوهمندی برای ملوانان داشته باشد که تا مدتها از یاد و خاطر هیچ کسی نرود . امیدوارم این آرزوی غیرمحال میسر شده و همانطور که تا بدین جا پیش آمده ایم تا انتها نیز با صلابت به پیش رویم و نحسی سیزدهمین لیگ را برای کسانی بگذاریم که هیچگاه آرزوی خیری برای ما نداشته اند !!

 

لیگ سیزدهم شاید از جهاتی برای ما ماندگار باشد چرا که روزهای خوش زیادی با آن تجربه کردیم . از برد پرگل برابر داماش تا اولین پیروزی در خانه سپاهانیان ، از دبل کردن مس تا اولین پیروزی برابر نفت تهران ، از پیروزی برابر سایپا در کرج تا بازی رفت و برگشت پرقدرت برابر تراکتور و … هر کدام از اینها خاطره ای شده اند در قلب همه هواداران و از یادشان نخواهد رفت اما امیدوارم همچنان که به ناشده های قبلی غلبه کرده ایم در آخرین آوردگاه حیثیتی نیز سربلند باشیم تا آنچه در طی این همه سال بدست نیاورده ایم را امسال محقق کنیم و این خواسته همانا شکست قلعه نوعی است که در طی لیگ برتر هنوز موفق به کسب پیروزی برابر تیمهای تحت هدایت وی نشده ایم . مربی کاربلد و کارنامه داری که علیرغم همه بزرگی اش و همه جامهای رنگارنگی که بدست آورده برای من یادآور دومین دوره لیگ برتر ، لابی استقلال ها با هم ، سقوط به دسته یک و آن بازی منحوس مقابل استقلال اهواز است که یادآوری جزئیاتش که مطمئناً در روح و جان همه ما حک شده فقط حال این روزهای ما را خراب میکند . امیدوارم همچنان که اولین دوره لیگ در چهارم شهریور ۸۱ با گل بابک پورغلامی دست آبی های پایتخت را از جام دور کردیم امسال هم با شکست قلعه نوعی تلافی آن سقوط را بکنیم و این میسر نمیشود مگر با دوری از حاشیه ها و انتقال قدرت سکوها به داخل زمین .

 

تجربه ثابت کرده هرگاه سکوها اسیر حاشیه ها شدند ملوان نیز از این حاشیه سهمی برده و نتوانسته آنطور که باید و شاید نمایش خوبی در زمین داشته باشد و برعکس هرگاه سکوهای متحدی داشته ایم که یکپارچه به ملوان نیرو داده اند سخت ترین مراحل را نیز با سربلندی پشت سر گذارده ایم . امیدوارم هواداران فهیم ملوان که همیشه یار دوازدهمی قدرتمند بوده اند این بار نیز تیم محبوب خود را با حمایت بی دریغشان بهره مند نموده و نهایتاً به چیزی که میخواهند دست یابند . من به این بازی بسیار امیدوارم و اطمینان دارم پیروزی در یک قدمی است . برای رستگاری میبایست تلاش کرد تا جاودانه شد برای این جاودانگی کافیست همت کنیم و این قدم آخر را استوارتر برداریم .

 

در پایان ضمن آروزی علو درجات برای بزرگمرد عرصه خبرنگاری استان گیلان ، شادروان فرخ پاسواری و عرض تسلیت به خانواده آن مرحوم و جامعه ورزشی استان و شهرستان تقاضامندم روح این عزیز سفرکرده را با ذکر فاتحه ای میهمان نماییم .

 

 

رضا مظلوم

منبع : ملوان کلاب.نت (www.MalavanClub.Net)