اختصاصی – نقل است که مظفر­الدین شاه را در پاریس به تماشای فوتبال برده ­بودند . فوتبال برای او تماشایی […]

اختصاصی – نقل است که مظفر­الدین شاه را در پاریس به تماشای فوتبال برده ­بودند . فوتبال برای او تماشایی نبود زیرا با آن آشنایی نداشت. شاه از نشستن در جایگاه تماشاچی فوتبال حوصله­اش سر رفته و پرسیده ­بود چند نفر در میدان بازی هستند؟ گفته ­بودند بیست و دو نفر. پیشنهاد کرده­ بود که بیست و یک توپ دیگر بیاورند و به یک یک آنها توپ بدهند تا بازیکنان اینهمه دنبال توپ ندوند!

 

هدف از حکایت فوق، اشاره به این موضوع است، کسانی که اصول و قواعد یک بازی را ندانند از آن چه لذتی می­برند؟ شاید در برخی استانهای این کشور، فوتبال فقط یک ورزش است ولی همانطور که می­دانید در این استان، فوتبال یعنی زندگی، یعنی غرور و یعنی یادآور خاطرات تلخ و شیرین گذشته. جناب محجوب، مردمان این منطقه، علاوه بر اینکه اصول و قواعد فوتبال را بلدند، نیم قرن است که با قوی سپید گیلان زندگی کرده اند و با پیروزی­های آن شاد شده­ اند و با شکست­های آن اشک ریخته اند. شاید خیلی ها این سوال در ذهنشان شکل گرفته است که بهتر نیست جناب محجوب به جای هزینه در فوتبال، سرمایه خود را در میان مردمان نیازمند تقسیم کند. پاسخ این عزیزان را اینگونه می­توان داد که صدها میلیون نفر در سراسر زمین، بیمار و گرسنه و بی­خانمانند، رسانه­ها هم این فاجعه عصر را بطور کامل نشان نمی­دهند زیرا نشان ­دادن اینها آرامش صوری و نسبی را در همه جا برهم می­زند. ولی فوتبال گرچه غم و شادی می آورد، اما غم و شادیش قرین غفلت است. فوتبال را نمی­توان و نباید در عرض نان و دارو و عدالت و صلح و آزادی و خانمان دانست. اینکه فوتبال مسائل و مشکلات خاص خود را دارد امر دیگری است. ولی سوال ما از این عزیزان این است که وقتی ملوان پیروز می شود یک استان در شادی فرو می­رود، قیمت این شادی چقدر است؟ با چه رقم و مبلغی میتوان این شور و شعف را قیمت گذاری نمود؟ با چه هزینه ­ای میتوان این شادی را ایجاد کرد؟

 

جناب آقای محجوب خیلی نمیخواهیم پر حرفی کنیم ولی بدینوسیله سه موضوع ذیل را از شما درخواست داریم، اگر چه میدانیم خود شما با سالها تجربه به خوبی در باره این موضوعات اطلاعات کافی را دارید:

 

۱)      اولین آن مربوط به نماد باشگاه ملوان است. ملوان با دو نماد شناخته میشود پیراهن دریانوردان و قوی سپید گیلان. به منظور ارائه توضیحات بیشتر، در ذیل تصویری از ملوان در سال ۱۳۴۹ ارسال شده است. دلیل ارسال این تصویر این است که میخواهم توجه شما را به طرح روی پیراهن ملوان را از حدود نیم قرن پیش تا کنون جلب نمایم. واضح است که این طرح نماد همه ملوانان شجاع جهان است. هر ایرانی که این طرح را میبیند ناخودآگاه به یاد باشگاه ملوان میافتد و همچنین به یاد ملوانان شجاعی که جان خود را برای فارس ماندن خلیج همیشه فارس فدا کردند و خلاصه اینکه این طرح با نام ملوان اجین شده و یک برند برای قوی سپید محسوب می­شود. نمیخواهم خیلی وارد مسایل احساسی شوم ولی از شما درخواست میکنیم این طرح را روی پیراهن آینده باشگاه حفظ نمایید.

 

 

۲)      موضوع دوم در خصوص لزوم ساخت استادیوم جدید است. پروفسور رابرت باده، استاد دانشگاه لیک فارست آمریکا که به خاطر تحقیقات گسترده اش در مورد آثار اقتصادی جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا شناخته می شود، معتقد است در مورد ورزش نباید عامل تأثیر بر کیفیت زندگی را از نظر دور داشت. او گفت: «اگر استادیومی بسازید که مردم آن ناحیه سالها از آن لذت ببرند، حتی اگر در ظاهر بازده اقتصادی نداشته باشد، اقتصاددانان باید این مسأله را در برآورد سود و زیان خود در نظر بگیرند. مردم ممکن است حاضر باشند برای ساخت یک استادیوم مالیات بیشتری بدهند تا روز اول هفته، در مورد مسابقه تیم مورد علاقه خود در این استادیوم، حرفی برای گفتن داشته باشند».

 

کارشناسان فوتبال هم در تأیید این مطلب یادآوری می­کنند که در حال حاضر، بوندس لیگا پرتماشاچی ترین لیگ اروپا است و در سه فصل گذشته برای اولین بار متوسط تعداد تماشاگر در هر مسابقه بالای ۴۰ هزار نفر بوده است. وی معتقد است ساخت استادیوم های جدید در آلمان، مثل استادیوم های شالکه «گلزن کرشن» و مونیخ و بازسازی استادیوم های قدیمی، استادیوم رفتن را به یک تفریح مناسب بدل کرده که فوتبال دیدن تنها یکی از لذت هایی است که تماشاگران می توانند ببرند. بنابراین با توجه به اهمیت ابن موضوع، از شما درخواست داریم که با استفاده از پتانسیل­هایی مانند جذب اسپانسر، وام­های بلندمدت، پی­گیری مصوبه دولت و … مقدمات ساخت یک استادیوم جدید را ایجاد نمایید.

 

۳)  موضوع آخر راجع به استعداد یابی و پرورش تیمهای پایه می­ باشد. معمولا تیم هایی به مراحل پایانی تورنمنت­های مهم مانند جام های جهانی راه پیدا میکنند که دارای سیستمی منسجم و پیشینه قوی در پرورش فوتبال باشند. نگاهی به ۴ تیم برتر جام جهانی ۲۰۰۶ نیز گواه این مدعا است. تیم های ایتالیا، فرانسه، آلمان و پرتغال دارای بهترین و با نظم ترین فدراسیون­های دنیا در زمینه پرورش استعداد­های جوان هستند. امروزه باشگاه هایی مانند آژاکس آمستردام هلند و بارسلونای اسپانیا با تشکیل تیم های زیر ۸ سال، زیر ۱۲ سال و زیر ۱۶ سال در حال پرورش ستارگان آینده جهان فوتبال هستند. تاریخ نشان داده است، در دراز مدت تیم هایی موفق تر بوده اند که بر داشته ها و پرورش یافته های خود متکی بوده اند. ولی بازیکنان با استعداد در گوشه و کنار خیابان پیدا نمی شوند. بلکه کشف چنین بازیکنانی توسط افراد استعداد یاب حرفه ای که اغلب دارای مشاهده دقیق و منظم و همچنین از صبر قابل توجهی برخوردار باشند امکان پذیر است. بنابراین سرمایه گذار منطقی و پرورش استعدادهای جوان می تواند آینده باشگاه ملوان را تضمین نماید. البته لازم به توضیح است که مصاحبه های اخبر شما نشان دهنده عزم جدیتان برای تبدیل ملوان به یک مدل مناسب در زمینه پرورش تیمهای پایه است.

 

جناب آقای محجوب همانطور که خود شما به خوبی مستحضرید، فوتبال امروزه یک تکنولوژی محسوب می‌شود و نیاز به طراحی، ساخت، تغییر و ارتقا دارد. تغییری که صرفا با ورود یک مربی معروف خارجی و یا بازیکن نامدار امکان آن فراهم نمی‌گردد بلکه سرمایه گذاری بایستی همه جانبه و در راه ایجاد زیرساخت­ها مانند سرمایه گذاری بر روی ساخت استادیوم ورزشی، مدارس فوتبال و استعداد یابی، آموزش کارکنان و مربیان پایه، حفظ نمادهای باشگاه، فرهنگ سازی و … باشد. در این راه ما هواداران باشگاه ملوان میخواهیم در کنار شما باشیم. قویا معتقدم که اگر ما هواداران بتوانیم با پیشنهادات خود منشا ایجاد یک ایده در مدیران باشگاه شویم مسلما با توجه به خصوصی بودن باشگاه این پیشنهادات مورد توجه قرار خواهد گرفت و مالک باشگاه اشتیاق بیشتری جهت سرمایه گذاری خواهد داشت.

 

با تقدیم احترام و تشکر

صادق ازلی

منبع : ملوان کلاب.نت (www.MalavanClub.Net)