خریدار باشگاه ملوان بیانیه ی جدیدی را منتشر کرد .   با سلام و احترام خدمت هواداران و دوستداران ملوان […]

خریدار باشگاه ملوان بیانیه ی جدیدی را منتشر کرد .

 

با سلام و احترام خدمت هواداران و دوستداران ملوان

 

متاسفانه از زمانی که طرح بنده رسانه ای شد، تا به امروز شاهد بی مهری های زیادی بوده ام و عده ای با هر هدفی و به هر طریقی کمر به تخریب چهره بنده زدند، مگر نقی صیاد فعال چه جنایتی در حق شهرش انجام داده که شایسته این برخورد باشد؟ مگر چه کرده که حتی رسانه های محلی از بردن نام من امتناع کنند؟ روزی که از شهرم رفتم یک کوله پشتی به همراه خود بردم، همانند بسیاری دیگر از جوانان شهرم که بخاطر مشکلات مجبور به کوچ از دیارشان میشوند و امروز که با کوله باری از تجربه و با تمام توان به شهرم بازگشتم هدفی جز موفقیت و سربلندی ملوان و شهرم انزلی را در سر نداشته و ندارم.

 

عده ای میپرسند، تا به امروز کجا بوده ای و حتی میپرسند تا به حال به استادیوم انزلی آمده ای ؟ یا اصلا تو از فوتبال سر هم در می آوری ؟ انگار نه انگار که من بازیکن پایه همین باشگاه بوده ام و در بندرعباس هم دارای شخصیت و جایگاهی فارغ از همه فعالیت های اقتصادی ام در رشته فوتبال هستم و از پیشکسوتان فوتبال بندرعباس نیز محسوب میشوم و سال ۶۸ به همراه کاوه بندر عباس در سطح اول فوتبال کشور حضور داشته ام و یکی از چهار کاندیدای ریاست هیات فوتبال بندرعباس بوده ام که خود از تصدی آن انصراف دادم.

 

هواداران ملوان بدانند که این طرح امروز و دیروز نیست که توسط من مطرح شده است، من این طرح را شش ماه پیش و دو سال پیش حتی قبل از آمدن حسین هدایتی نیز مطرح ساختم که به هر دلیل جلوی پیشبرد آن تا به امروز گرفته شده است.

 

من به دنبال اسم و رسم خود نیستم و به اندازه خود از جایگاه و اعتبار برخوردار هستم. من هنوز طرحم را تشریح نکرده ام، عده ای با جو سازی علیه من و این طرح، شان و جایگاه مردم انزلی را پایین می آورند. من به پیاده سازی طرحم اعتماد کامل دارم و برآورد من برای فروش ۵۰۰ هزار سهام ارتباطی با جمعیت فعلی شهرستان انزلی و دوستداران ملوان نخواهد داشت، من تنها تلاشم بر آن است که دلسوزان و حامیان واقعی ملوان بتوانند صاحب سهام از تیمشان باشند و برای افرادی هم که مایل به حضور در این سرمایه گذاری باشند و از مشکلات اقتصادی رنج میبرند هم برنامه هایی دارم که به وقتش مطرح خواهد شد.

 

این سهام ارزشی به مراتب بیشتر از ۵۰.۰۰۰ تومان پیدا خواهد کرد و علاوه بر تضمین ارزش پایه سهام و قابلیت بازپس دادن آن در هر زمان، سود آن نیز به صورت سالانه به سهامداران پرداخت خواهد گردید وهواداران هرگز فروش سهام را دغدغه نکنند. اداره ملوان نیازی به فروش سهام نخواهد داشت و این طرح برای بلند مدت و تحقق آرزوی دیرینه هواداران ملوان در نظر گرفته شده است.

 

برای پیشبرد اهداف و برنامه هایم برای ملوان در گام نخست سعی کردم پیشکسوتان ملوان را در کنار هم جمع کنم، آنها سرمایه های معنوی ملوان هستند، اگر حرمت آنها حفظ نشده، کوتاهی از ما بوده است نباید آنها را روبروی هم یا رو در روی هواداران قرار دهیم و کسانی که این کار را با ملوان کرده و میکنند دشمن ملوان هستند و ما نباید به آنها میدان این کار را بدهیم. یک درخت بدون ریشه اگر چند سالی هم دوام بیاورد، روزی بر زمین خواهد افتاد و هر چه کهنسال تر و پربار تر باشد زمین خوردنش هم سخت تر خواهد بود، این مو سپیدان سرمایه هایی هستند که از دست دادنشان جبران ناپذیر است. روزی که بتوانم همه پیشکسوتان، مجددا تاکید میکنم همه پیشکسوتان را کنار هم و پشت ملوان ببینم بخشی از دِین خود را به ملوان ادا کرده ام.

 

در گام بعدی موزه ملوان را استارت خواهم زد تا تاریخ و فرهنگ ملوان و طرفدارانش احیا شود. زیرا حرکت فرهنگی در باشگاههای کشور به دست فراموشی سپرده شده و به نظرم فرهنگ انزلی و انزلی چی نیز اشتباه به جوانان ما منتقل گردیده است. زمانی استان گیلان به داشتن انزلی افتخار میکرد و یک گیلانی اگر خارج از استان یک انزلی چی را میدید احساس غرور میکرد.

 

من همه توانم را برای احیا تاریخ و فرهنگ ملوان و انزلی به کار خواهم بست و ورزشگاه انزلی را از آلودگی ها و نا پاکی ها طی برنامه های فرهنگی کوتاه مدت و بلند مدت پاک خواهم کرد، مطمئنا اگر امروز به اینجا رسیده ایم کم کاری از طرف متولیان فرهنگی و ورزشی استان و شهرستان بوده است.

 

تاریخ شاهد است، روزی که کشتی جنگ زدگان لهستانی به شهر ما رسید مردم شهر ما به گونه ای به استقبال میهمانانی که از بیماری های واگیردار رنج میبردند رفتند، که هنوز هم بچه های خردسال آنروزها و کهنسالان امروز از سخاوت و میهمان نوازی شان سخن به میان می آورند و از شهر انزلی به نیکی یاد میکنند، پس متاسفانه باید اعتراف کنم که غیرت و تعصب انزلی چی به اشتباه برای جوانان ما تفسیر شده است.

 

ما نباید فراموش کنیم که پیراهن مقدس ملوان بر تن شهید فلاحتی بوده است که اگر لباس ملوان را از تن خارج کرد، لباس رزم پوشید و جان شیرین تقدیم وطن کرد. پس شان و منزلت این باشگاه توسط هیچ کس نباید نادیده گرفته شود و بازیچه تصمیمات نسنجیده گردد.

 

به همین منظور به زودی کانون هواداران ملوان را نیز استارت خواهم زد و انشاالله با سهیم بودن مردم و مشارکت بیشتر آنها در تصمیمات باشگاه، ملوان هم میتواند روند رو به رشدی به خود بگیرد، کافیست اگر عاشق ملوان هستیم، اسم ها و دسته ها را کنار گذاشته و همه با هم و در کنار هم برای ملوان گام برداریم. روزی که هواداران ملوان سر تا سر بازی و بعد از پایان آن ایستاده ملوان را تشویق و سرود قهرمانی سر دهند آن روز من دِین خود را به هواداران ملوان نیز ادا کرده ام. روزی که دوباره از سراسر استان پشت در ورزشگاه انزلی صف تشکیل شود برای تماشای بازی ملوان دِین خود را به همه هواداران ملوان در سراسر گیلان ادا کرده ام.

 

من نخواستم و نمیخواهم با وعده های ظاهرا بزرگ اما تو خالی جمعی را همراه خود سازم، من از آنچه که همه در کنار هم میتوانیم سخن میگویم. ملوان متعلق به مردم انزلی است و اگر امروز ورزشگاهش خالی شده یعنی آن را از مردم گرفته ایم، پس باید هدف ما بازگرداندن ملوان به مردم و صاحبان اصلی باشگاه باشد.

 

در خصوص مدیرعامل فعلی باشگاه جناب آقای صادق درودگر هم نمیتوانم کتمان کنم که عملکرد و تصمیمات ایشان با بنده در یک مسیر نیست و سیاست های ایشان را در اداره باشگاه نمی پسندم و البته منکر زحمات و تلاش های ایشان هم نمیشوم و به منظور خواست برخی هواداران با ماندگاری ایشان در صورت ضمانت به مردم انزلی و هواداران ملوان موافقم، اما در کل این سیاست و این مسیر شاید در کوتاه مدت برطرف کننده نیاز های ملوان باشد اما حتی در صورت موفقیت هم عمر درازی نمیتواند داشته باشد چون به عقیده من از عدم شناخت کافی فوتبال انزلی سرچشمه میگیرد.

 

انزلی میتواند با داشتن پیشکسوتان بیشمار به کارخانه ی تولید بازیکن در فوتبال ایران بدل شود، چه اشکالی دارد که ما ده ها سید جلال حسینی در سراسر ایران داشته باشیم؟ ما هر چه در زیرساختها و تیم های پایه ملوان سرمایه گذاری کنیم در آینده بهره برداری خواهیم کرد.

 

من علاقه مند بودم که اعلام کنم تمام هزینه های ملوان را تمام و کمال طبق سیاست های فعلی باشگاه میپردازم، شاید اشتباه میکنم اما متاسفانه من آینده ای برای این مسیر و این سیاستگذاری متصور نیستم. ما نباید بازیکن و پیشکسوت را برای منافع خود در مقابل هوادار قرار دهیم من از شما یک سوال دارم آقای درودگر مگر حقوقی را که تا کنون از ملوان دریافت کرده اید حق خود نمیدانید ؟ پس شما که از حق و حقوق سر در می آورید چرا بازیکن را برای گرفتن حقش در مقابل مردم می گذارید؟

 

پژمان نوری طی همین سالها از چند میلیارد به خاطر تعصبش به ملوان گذشت؟ سوال من با کسانی است که میگویند کسی از ۵۰.۰۰۰ تومان نمیتواند بگذرد (که قرار هم نیست بگذرد)، پس چگونه کاری میکنیم که هوادار به خود اجازه دهد بازیکن ارزنده ای را که باید در هر جای این کشور که توپ میزند به آن افتخار کند، “بی تعصب” خطاب کند ؟ آیا اگر برای مدیرعاملی یکی از تیمهای سرمایه دار کشور به خود شما پیشنهاد شود باز هم با همین حقوق حاضرید در ملوان کار کنید ؟

 

چرا فرهاد پورغلامی را با آن وضعیت بیرون کنیم که امروز به اشتباهمان اعتراف کنیم. شما که می فرمایید اگر تیم فصل گذشته را داشتید با مربی فعلی قهرمان ایران میشدید چرا پس جای دیگری میگویید اگر فصل آتی شرایط فراهم شود فرهاد پورغلامی را باز میگردانم؟ آیا این تضاد و نمایش نیست؟ مگر بازیکنان فصل گذشته چه کسانی بودند؟ مگر بهترین هایشان خودشان قبل از ورود سرمایه برای حضور در ملوان اعلام آمادگی نکردند؟ چه شرایطی باعث شد که اکثر آنها در این فصل از ملوان فرار کنند؟

 

اگر من بحث تضمین را وسط میکشم چون مسیر یکنواخت و عملکرد صادقانه ای از شما نمیبینم وگرنه با تمام توان برای حمایت از تفکرات شما پای در میدان میگذاشتم. اما باز هم معتقدم و به احترام نظر بخشی از جامعه فوتبالدوست انزلی در قبال دریافت سهام و تعهد حضرتعالی به مردم و هواداران ملوان، هزینه های شما و تفکراتتان را پوشش خواهم داد.

 

سخن پایانی ام مجددا با مردم شریف و قهرمان بندر انزلی است، اگر نخواهید برای دریافت سهام ملوان پا پیش نخواهم گذاشت و برای پیشرفت و تعالی فوتبال انزلی تعاونی پیشکسوتان و موزه ملوان را بی سر و صدا و حتی در ابعادی کوچکتر پیش خواهم برد، چون اگر حضور من با اعتماد و اعتقاد شما عزیزان همراه نباشد مطمئنا به هدف خود نخواهیم رسید.

 

با تشکر

 

عضو کوچکی از خانواده بزرگ ملوان

نقی صیاد فعال